Ik verplaats me in haar schoenen

God bless my oomsie

Ik verplaats me in haar schoenen

ik kan nooit meer zeuren

Jij verplaatst je in haar schoenen

jij zal nooit meer mopperen

Zij verplaatst zich in haar schoenen

God danken is het enige wat juist is

 

Hoe tergend langzaam

voer het schip?

Weg bij haar eiland en haar zon

Weg bij haar water en haar bloemen

Hoe intens traag

nam ze afscheid van wat haar lief was?

Vader moeder

Broers en zusters

 

Hoeveel ellende kan een mens hebben?

Hoeveel wanhoop kon zij incasseren?

Nooit zou ze terugkeren.

Voor altijd nam ze afscheid.

 

Tranen die niet vloeien

Een brul die niet geschreeuwd wordt

 

Accept

Just bow your head and accept

Accept this joyfull life

Cause God, He has His plan

Don’t argue God, it’s in His hands

Just accept and God will bless you my dear

Gepubliceerd door viviantevreden

Onbekend's avatar

Ik observeer Mensen, situaties, natuur En als vanzelf Komen daar woorden bij Dat is altijd zo geweest Met een hoofd vol denksels over van alles en nog wat is het heerlijk om regelmatig tijd te nemen die denksels tot de kern terug te brengen. Ik kom dan altijd uit op korte zinnen. Dat kost geen moeite dat gaat vanzelf. Waar ik dan de tijd in stop is schaven tot echt de essentie overblijft.

Plaats een reactie