Al staand in de file
Zeker een uur geen beweging
Voor noch achter mij
Honderd en één klus
In mijn hoofd
Waarvan ik vond
Dat die gedaan moest worden
Op de radio
Een vrolijk deuntje
Om mij heen
Medereizigers op hun telefoon
Mijn auto schommelend na elke auto
Die aan de andere kant van de vangrail
Wel door kan rijden
De ergernis voorbij
Denk ik aan de mensen in dat ongeluk
Ver voor mij
Ik hoop dat het enkel
Blikschade is
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Gerelateerd
Gepubliceerd door viviantevreden
Ik observeer
Mensen, situaties, natuur
En als vanzelf
Komen daar woorden bij
Dat is altijd zo geweest
Met een hoofd vol denksels
over van alles en nog wat
is het heerlijk
om regelmatig tijd te nemen
die denksels
tot de kern
terug te brengen.
Ik kom dan altijd uit
op korte zinnen.
Dat kost geen moeite
dat gaat vanzelf.
Waar ik dan de tijd in stop
is schaven tot echt
de essentie overblijft. Bekijk alle berichten van viviantevreden