Zo gelijkwaardige gesprekspartners

Ik fiets door Amsterdam

Met naast mij

Mijn oudste zoon

Hij fietst een eindje met mij op

We praten wat

Hij legt mij uit

Zijn gedachten delend

Ik mijn oor te luisteren

Dat het ergens gek is

Dat ik niet meer weet waar hij

Zijn lessen volgt

Dat dat zo anders is dan

Op de middelbare school

En helemaal dan op de basisschool

Voor mij fietst een moeder

Met een bakfiets met daarin

Haar dochter en de hond

Op de stoep geliefden

Hand in hand

Ik kan net opzij voor

Een opgeschoten knulletje

Met rugzak op zijn rug

Door mijn geestesoog

Flitst prompt de tijd voorbij

Zo geliefden

Zo jonge ouders

Zo een zelfstandig fietsend knulletje

Zo gelijkwaardige gesprekspartners

Gepubliceerd door viviantevreden

Onbekend's avatar

Ik observeer Mensen, situaties, natuur En als vanzelf Komen daar woorden bij Dat is altijd zo geweest Met een hoofd vol denksels over van alles en nog wat is het heerlijk om regelmatig tijd te nemen die denksels tot de kern terug te brengen. Ik kom dan altijd uit op korte zinnen. Dat kost geen moeite dat gaat vanzelf. Waar ik dan de tijd in stop is schaven tot echt de essentie overblijft.

Plaats een reactie