Roze strikje als het middelpunt

Vanochtend in de trein

Een gezin

Met koffers en een aantal rugzakken

Vader, moeder, zoon en dochter

In de leeftijd van een jaar of 10 en 12

Met daarbij een baby’tje

Met een roze strikje op haar hoofd

De kleinste en tegelijk het middelpunt

Op schoot bij haar vader

Wurmend in het haar van haar broer

Haar handjes uitstekend naar haar zus

Kraaiend van plezier naar haar moeder

Iedereen vertederd

Als kleintje de verbinding

En het middelpunt

Gepubliceerd door viviantevreden

Onbekend's avatar

Ik observeer Mensen, situaties, natuur En als vanzelf Komen daar woorden bij Dat is altijd zo geweest Met een hoofd vol denksels over van alles en nog wat is het heerlijk om regelmatig tijd te nemen die denksels tot de kern terug te brengen. Ik kom dan altijd uit op korte zinnen. Dat kost geen moeite dat gaat vanzelf. Waar ik dan de tijd in stop is schaven tot echt de essentie overblijft.

Plaats een reactie