Die hand en dat hart

De jonge man die ons hotel runt

Brengt ons door de smalle straten

Richting taxi die ons voert

Naar de woestijn nabij de stad

Onderweg treft hij vrienden

Die hij groet door hen de hand te schudden

Waarna ze beide met de vlakke hand

Hun eigen hart aanraken

Ik zie dat vandaag meermalen gebeuren

Suizend door de woestijn

Die hand en dat hart

Gepubliceerd door viviantevreden

Onbekend's avatar

Ik observeer Mensen, situaties, natuur En als vanzelf Komen daar woorden bij Dat is altijd zo geweest Met een hoofd vol denksels over van alles en nog wat is het heerlijk om regelmatig tijd te nemen die denksels tot de kern terug te brengen. Ik kom dan altijd uit op korte zinnen. Dat kost geen moeite dat gaat vanzelf. Waar ik dan de tijd in stop is schaven tot echt de essentie overblijft.

2 gedachtes over “Die hand en dat hart”

Plaats een reactie