Waardoor ik een reuzenstap kon zetten

Ik glibber en ik glij

Over een eeuwenoude dijk

Misschien is het meer een modderpad

Gestut door walbeschoeiing

Bijeengehouden door wortels

Van wilgen en het riet

In het boekje dat mij leidt

Lees ik dat in één van de boerderijen in de verte

Ooit een prinses gevangen zat

Als wisselgeld voor land

Dat van de hertog of het bisdom werd

In het dorp waar ik naar toe loop

Werden vrouwen op de markt gewogen

Heks of niet dat was de vraag

Ik overdenk opnieuw

Waar ik in het hier en nu gevangen zit

In mijn eigen overpeinzing

Waar ik in het hier en nu gewogen word

Door mijn eigen overtuiging

De koude wind

Die in de luwte van het dorp gaat liggen

Staat symbool voor het inzicht

Dat ik kreeg

Waardoor ik een reuzenstap kon zetten

Los van

Gevangen zijn in mijn eigen overpeinzing

Gewogen worden door mijn eigen overtuiging

Tiendweg nabij Oudewater

Gepubliceerd door viviantevreden

Onbekend's avatar

Ik observeer Mensen, situaties, natuur En als vanzelf Komen daar woorden bij Dat is altijd zo geweest Met een hoofd vol denksels over van alles en nog wat is het heerlijk om regelmatig tijd te nemen die denksels tot de kern terug te brengen. Ik kom dan altijd uit op korte zinnen. Dat kost geen moeite dat gaat vanzelf. Waar ik dan de tijd in stop is schaven tot echt de essentie overblijft.

Plaats een reactie