Het is wat bewolkt en af en toe voel je een spatje regen. Koud is het totaal niet, maar een regenjas is wel handig. Soms valt er namelijk opeens een flinke stortbui uit de lucht. ‘Ik doe hem open’ zegt Dan, ‘anders hou ik mezelf aan de buitenkant droog door mijn jas maar ben ik van binnen nat door het zweet’. ‘Gelijk heb je Dannetje, goed plannetje’ voegt Hondie toe. Hondie Snor en Dan de Ridder zijn op weg naar een uitspanning om een taartje te gaan eten. Ze vieren de laatste dag van de vakantie al heeft het vieren twee kanten: het was fijn en tegelijk is het jammer dat het bijna afgelopen is.

‘Wat ga jij nemen denk je Dan?’. Voordat Dan kan antwoorden praat Hondie al weer verder. ‘Ik neem iets lekker zoets met veel slagroom, oe daar heb ik echt zin!’. Hondies snor krult vrolijk naar boven. ‘Ik zie het daar wel’ zegt Dan, ‘anders ga ik me nu zitten verheugen en dan hebben ze het straks helemaal niet’. ‘Sjonge wat weer pessimistisch Dan, daar kan je wat van!’ zegt Hondie wat teleurgesteld. ‘Het is toch leuk om je te verheugen, optimistisch te zijn in het lekkerste dat je kunt bedenken?’ voegt Hondie toe. ‘Joh Hondie ik noem het meer realistisch’ sust Dan ‘maak je niet druk, verheug jij je lekker en laat mij lekker realistisch zijn’ en hij plukt Hondie even gekscherend aan de rechterpunt van zijn snor.

Bij de uitspanning aangekomen blijkt er van alles aan taartjes te zijn: slagroomsoezen, appel- en kwarkgebak met en zonder slagroom, schuimgebak met aardbeien-slagroomvulling en een cinnamomrole met gecarameliseerde pecannootjes ‘waar desgewenst ook een toefje slagroom bij kan’ staat erbij. Hondie staat likkesnorrend bij de vitrine. ‘Ik weet gewoon niet meer wat ik moet kiezen, hoe moet dat nou?’ piept hij. ‘Nou Hondie, dat klinkt wel erg pessimistisch. Ik kan zo drie manieren noemen om te kiezen. Nummer 1: Doe je ogen dicht en wijs. Of nummer 2: Doe iene-miene-mutte. Of 3: laat mij het bepalen. Één ding weet je zeker: lekker is het allemaal’ zegt Dan. ‘Dat klinkt juist té optimistisch Dan’, kreunt Hondie ‘want ik ben zo bang dat ik straks een hap in de ene zet en dan spijt heb dat ik de andere niet kan proeven’. Het is even stil. Dan zegt Dan: ‘Hondie Snor, stop met dat gemor. Wees blij dat er te kiezen valt, dus breng dat mop’ren tot een halt. We delen beide ons taartje in twee, daar doen we het dan mee’. Hondie kijkt Dan verwonderd aan. ‘Jij kunt ook rijmen Dan, daar wist ik niets van’.

Even later zitten ze aan de taart: een halve appeltaart en de cinnamonrole met gecaramelliseerde pecannootjes is ook door de helft gesneden. Althans, dat ging niet heel makkelijk dus het bord ligt vol met kleine stukjes. In de snor van Hondie zit een klodder slagroom en Dan zit met zijn speerpunt de stukjes taart op te prikken. ‘Wat mooi dat je zo’n realistisch plannetje had Dannetje. Daardoor is mijn pessimistische bui weer over en voel ik me weer optimistisch’. Hondie heeft een glimlach van snorpunt tot snorpunt. Dan geeft gevat antwoord en zegt: ‘Graag gedaan hoor Hondie Snor, alles beter dan dat gemor’.