Saah verwijdert zich richting dansvloer en Dave zoekt met zijn ogen diezelfde dansvloer af op zoek naar de dame die hij zojuist nog zag. Saah ziet hem kijken en denkt: ‘Hoe kun je zo makkelijk vertrouwen hebben, compleet loslaten wat net aan de orde was rondom Dingetje?’. Saah zelf voelt kramp in zijn borst, zijn hart klopt steviger dan anders: 103 bpm zie hij op zijn Apple Watch waar hij, als hij zich rustig voelt, vaak onder de 75 zit. Zo iemand als Dingetje die moet je meer in je kielzog meenemen vindt hij. Leuk idee dat goede doel van zijn matties maar wat Saah betreft mag dat idee wel wat concreter. Niet alleen iemand meenemen naar Corsica ook nadenken, wie de directe buddy wordt op een dag. Dat zou je kunnen verdelen zodat niet één iemand altijd de Sjaak is. Af en toe ook met Dingetje erbij praten hoe het gaat. Is alles ok dan is alles ok, zo niet dan zit je toch even en kan je met elkaar nadenken hoe het beter kan en wat daar voor nodig is.

De eerste keer dat Saah meeging in dit gezelschap was hij zelf de jongen die de groep een kans wilde geven. Net 21 was hij DJ in wat vage clubs en de meeste tijd op zijn zolderkamer allerlei muziek in elkaar aan het draaien. Daarbij moest hij rekening houden met zijn onderburen die constant riepen dat het zachter moest. En met de huisbaas die geen klachten wilde want ‘dan flikker ik je eruit; voor jou tien anderen’. Hij was net op een punt beland dat hij nadacht of het DJ-schap wel echt voor hem weggelegd was. Vrienden van de middelbare school waar hij soms nog wat van hoorde waren gaan studeren of gelijk gaan werken. Velen van hen woonden nog thuis. Hij had besloten op zichzelf te gaan wonen zodat zijn moeder de kamer die hij gebruikte kon verhuren. Zij moest ook sappelen om de touwtjes aan elkaar te knopen. ‘Anders blijf je thuis wonen en betaal je mij wat kostgeld’ had zijn moeder gezegd, maar Saah snapte ook wel dat ze veel meer verdiende als er een niet-familielid zou komen. Zijn moeder had gezegd: ‘Tuurlijk lieverd doe dat. Goed en gezond om op jezelf te gaan wonen’. Hij wist dat ze dit meende maar hij voelde dat er ook wat anders in haar om ging. Het was meer verdriet dan teleurstelling, meer weemoed dan verbolgenheid. Ze hing niet op hem, maar had hem graag bij zich. ‘Er is gewoon een lijntje tussen ons’ zei zijn moeder daar altijd vrolijk over. Hij vond dat lijntje soms vrolijk vaak ook ingewikkeld. In deze keuze was de behoefte om zich los te willen maken van haar groter dan haar een plezier te willen doen. En zo belandde hij via via op een piepkleine zolderkamer met alleen een Velux dakraam boven zijn bed. Onder het schuine plafond had hij een plank op poten gezet waar zijn set, platen en andere gear, weliswaar wat opgepropt, kon staan. Van bed naar plank was twee stappen en het was een geluk dat de deur naar de overloop toe open ging anders had hij geen plank met poten kunnen neerzetten. Toch moest hij €400 per maand neertellen die hij van de kadobonnen die hij vaak na het draaien kreeg niet kon betalen. Dus hij had er nog twee baantjes bij: één als stadskoerier: post rondbrengen in de stad met name van de gemeente. De ander voor ubereats: enigszins te reguleren wanneer hij rond fietste met een gigantische tas op zijn schouders. Hij vond het ondertussen een zwaar bestaan, was vaak moe waardoor hij geen energie overhield om nieuwe tracks te maken.

Juist op dat punt werd een ouder stuk van hem op SoundCloud gespot door iemand die hem verbond aan iemand anders bij Top Notch die hem weer verbond aan Hardwel. In vier stappen bij je idool via het netwerk van anderen had hem gebracht waar hij nu stond: binnen de kortste keren een kwartier in het voorvoor programma van Hardwel waar Dave hem spotte. De rest was history.

Wat geen history was, was zijn sensitieve kant. De lijntjes met zijn moeder waren in normaler vaarwater. Altijd fijn haar te zien, tegelijk ook prima als hij weer ging. Lijntjes met minder bedeelden of zij die het moeilijk hadden werden voor hem zeer snel aangespannen. Zo maakte hij zich dus wel zorgen om Dingetje. Hij had een niet pluis gevoel en kon niet goed vertrouwen op de afspraak merkte hij. In de afgelopen dagen was Dingetje steeds te laat of ergens anders dan de afspraak. Ook zijn zakcentje dat hij kreeg was eerder op dan de bedoeling. Saah noch Dave kon hem er op aanspreken want hij had tot nu toe steeds een plausibele reden. Dave suste zijn zorgen gisteravond en ook nu weer en de anderen maakten zich eigenlijk alleen maar druk om lekkere muziek, goed bier, lekker dansen en zo nu en dan een toffe date.

Plotseling hoorde Saah een enorm kabaal. Hij kon niet thuisbrengen of het van buiten kwam of bij de garderobes vandaan. Hij zette zijn bier op de bar en liep, haast rennend richting uitgang.