Een schuilplaats voor verdriet

Ik zit op Buitenkunst

Het voelt als honing

Voor mijn ziel

Mijn hart weer zacht en open

Door gitaar

Bij een beker vol Verveine

Door de yoga

Die ik ‘s ochtends doe

Door het schrijven

Dat ik gisteren mocht volgen

En vandaag de ruimte

Dat opnieuw te doen

Door een prachtig boek

Dat ik kon lezen

Simone Antangana Bekono

Onthoud haar naam

In staat zo allerprachtigst te omschrijven

Dat boosheid, woede

Een schuilplaats voor verdriet kan zijn

Prachtig boek!

Plaats een reactie