Pappie steekt zijn hoofd omhoog

Achter op een best groot schip

Zaten gisteravond jonge mensen

Ik schat een jaar of twintig

Ik liep er langs

En vroeg me hardop af

‘Hoe komen zulke jonge mensen

Aan zo’n best groot schip?’

‘Ik denk van pappie’ zei mijn lief

Prompt stak Pappie

Zijn hoofd omhoog

Hij zat zojuist nog in de ankerbak

In zijn handen wat gereedschap

Op zijn hoofd

Een veeg van olie

Wat parelend zweet

Pappie vind ik in de setting

Een passend woord

De luierende jeugd

En vader die de klus opknapt

Ik stel me voor dat dochterlief

Kan zeggen: ‘pappie is er nog witte wijn?’

Ik stel me voor dat zoonlief kan roepen:

‘He pap, wanneer gaat de bbq aan?’

Pappie/Pap die knikt en zucht

Hij vraagt zich af:

‘Waar heb ik in vredesnaam

Wat laten liggen?’

Gepubliceerd door viviantevreden

Onbekend's avatar

Ik observeer Mensen, situaties, natuur En als vanzelf Komen daar woorden bij Dat is altijd zo geweest Met een hoofd vol denksels over van alles en nog wat is het heerlijk om regelmatig tijd te nemen die denksels tot de kern terug te brengen. Ik kom dan altijd uit op korte zinnen. Dat kost geen moeite dat gaat vanzelf. Waar ik dan de tijd in stop is schaven tot echt de essentie overblijft.

Plaats een reactie