Het leven dat aan haar kantgordijn voorbij trekt

Aan de overkant

Staat een voorhuis

Van oorspronkelijk een boerderij

Ik stel me voor met koeien, schapen, kippen

Die in het achterweiland

Grazen en wat scharrelen

Wellicht ook wat aardappels op het land

Nu woont er links een oudere dame

Ze vindt het best wel jammer

Dat een grijze bus

Haar uitzicht aan de voorkant soms belemmert

Op auto’s, fietsers, trekkers

Op een buurjongen die met zijn zusje speelt

En de overbuurman die zijn koeien eten geeft

Op het leven dat buiten

Aan haar kantgordijn voorbij trekt

Gepubliceerd door viviantevreden

Onbekend's avatar

Ik observeer Mensen, situaties, natuur En als vanzelf Komen daar woorden bij Dat is altijd zo geweest Met een hoofd vol denksels over van alles en nog wat is het heerlijk om regelmatig tijd te nemen die denksels tot de kern terug te brengen. Ik kom dan altijd uit op korte zinnen. Dat kost geen moeite dat gaat vanzelf. Waar ik dan de tijd in stop is schaven tot echt de essentie overblijft.

Plaats een reactie