Moeten, doen en niet vergeten

Zittend aan de waterkant

Mijn voeten die de grond niet raken

Mijn hoofd daarstraks nog vol

Met moeten, doen en niet vergeten

Ik zie zwermen ganzen in de lucht

Terwijl de zon een poging doet

De wolken te doorbreken

En voel ruimte

Mezelf oprecht weer te bevragen

Op nut en noodzaak

Van steeds moeten doen en niet vergeten

Een gedachte over “Moeten, doen en niet vergeten

  1. Lieve Vivian,

    Prachtige foto!!!

    En tja……Deze tekst van jou…….
    Een retorische vraag neem ik aan……
    Hier krijgen we in dit aardse bestaan geen antwoord op…..
    Het blijft je bij tijd en wijle prikkelen…
    WAAROM, WAAROM….( Hi )

    Liefs,

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie op Mieke Kolman Reactie annuleren