Ik loop langs het strand
Bij Wassenaarse Slag
Precies op de overgang tussen droog zand
En een nat gedeelte dat zojuist nog
Door aanspoelende golven is beroerd
Daarbij een strook van schelpen achterlatend
In gezamenlijke schoonheid in verschil
De zon schijnt door een hemel met sluierwolken
Een lichte bries wappert de krullen voor mijn ogen
Naast mijn observaties van deze schoonheid waar ik loop
Gaan mijn interne overdenkingen over twee boeken die ik lees
De ene een roman vol jeugdbravoure naast kwetsbaarheid en zoektocht
De andere non-fictie vol cijfers en objectieve observaties
Thema in beide boeken is de gelijke kansen die er al of niet zijn
Voor mensen die niet wit zijn
Voor vrouwen die geen man zijn
Voor mensen die niet Evelien of Jeroen heten
Die gelijke kansen zijn er niet
Ik hoop toch zo vurig dat ze er wel komen
Dat het ooit kan zijn als die schelpen langs het strand
Gezamenlijke schoonheid in verschil
Bespiegelingen op het leven 
Lieve Vief,Mooie bespiegeling is er uit je brein gekomen! Zelf denk ik, terugkijkend op mijn leven, datde ongelijke kansen zullen blijven bestaan. Het is een onderdeel van ons aardse leven, een onderdeel van onze persoonlijke ontwikkeling. Want NIEMAND wordt hiervan gespaard.Het gaat niet alleen om cultuur verschil.Het kan om zóveel facetten gaan…Daarom ontkomt niemand hieraan….We zullen ALLEMAAL dat gevoel moeten ondergaan wat het betekent om NIET gekozen te worden, om er NIET bij te horen.Een ieder in een andere situatie. Dat doet PIJN…..Maar het maakt je steeds sterker en sterker……ADEM IN, ADEM UIT, EN GLIMLACH. Uiteindelijk zijn we NIETS, een STOFJE in het heelal. Het gaat er om……HOE GA JE ERMEE OM…Liefs,Mieke Verzonden vanaf mijn Samsung Galaxy-smartphone.
LikeLike
Dank voor je overdenking. Dat deel ik met je . Tegelijk blijf ik hopen en uitdragen voor de kinderen die jong zijn en nog groter mogen worden💗💋
LikeLike