Mijn oudste zoon

Zijn diploma in ontvangst

Een heuglijk feit: natuurlijk

Ballonnen, champagne

Keurige pakken

Kleurige galajurken

Hij niet

Hoodie, soepel broekje

Zich verwonderd buigend

Over zijn uiteindelijke cijferlijst

Die verwondering die raakt me

Te zien

Te weten

En te voelen

Dat meer dan 20 jaar naar school

Voor hem een huizenhoge berg was

Omhoog gelopen

Gestrompeld

Gestruikeld

Ook weer opgestaan

Om boven aan te komen

Nieuwsgierig, leergierig

Ondernemend, verbindend

Autonoom, wars van heersende moraal

Gebleven tegen beter weten in

Tot besluit kan hij niet anders

Dan te moeten concluderen

Nooit meer in het onderwijs