Ik drink een ‘despé’

Op een schoolplein

Voor ik binnen mocht

Moest mijn aardappel schilmes

Uit mijn tas

Op tafel

Het ligt nu eenzaam naast

Een vork die er al eerder lag

Op weg hierheen liep ik achter

Een groep meiden

Verbonden in de kleuren van hun kleren

Uitgelaten over wat ze zullen zien

Ik vind het mooi dat ik op hun energie

Het schoolplein op mag liften

Daar waar het deze dagen zoeken is

In eenzaamheid

Die ik voel

In eenzaamheid

Die me kan verlammen

Weet ik me deze dagen

Ook steeds gedragen

In het kunstzinnige

Dat ik zie en meemaak

In de energie

Waardoor ik me verbonden voel