Je gaf mij het leven
Je gaf mij je vindingrijkheid in denken
Je gaf mij je mooie blik op mijn geboortegrond
Je gaf mij je boodschap dat elk mens telt
Je gaf mij je inzicht dat een medaille twee kanten kent
Later in de loop van jouw leven
Leerde ik ook
Je verdriet
Je tobben
Je teleurstelling
Je last en torsen
Kennen
En verantwoordelijk als ik was
Torste ik je last
Droeg ik
Je verdriet
Je tobben
Je teleurstelling
Op mijn schouders mee
Mogelijk ook de last
Van alle mensen
Voor jou
Tot ik 46 werd
En ik bij een diep inzicht
Besloot niet meer te torsen of de last te dragen
Waardoor ik jou oprecht dankbaar ben
Dat je mij het leven gaf
Met daarbij
Jouw vindingrijkheid in denken
Jouw mooie blik op mijn geboortegrond
Jouw boodschap dat elk mens telt
Jouw inzicht dat elke medaille twee kanten kent

Lieve Vivian,Deze bespiegeling, een scharniermoment,een nieuw inzicht, een nieuwe geboorte voor jou. Bijzonder mooi!!Er voltrekt zich een nieuwe ruimte in je ZIJN. Ook de foto, niet eerder gezien. Het lijkt alsof daar reeds een verzet in je oogjes te bespeuren valt? Zo pittig en vurig kijk je mama aan. LIEF! Het is eigenlijk onvoorstelbaar hoe hard een ieder hier moet ploeteren om een stapje verder te komen. Aanvaard wat je voelt, de stilte legt veel dingen bloot. Met de stilte komt de vrede.Liefs,Miek Verzonden vanaf mijn Samsung Galaxy-smartphone.
LikeLike
💗💋
LikeLike