Je gaf mij het leven la la

Je gaf mij het leven

Je gaf mij je vindingrijkheid in denken

Je gaf mij je mooie blik op mijn geboortegrond

Je gaf mij je boodschap dat elk mens telt

Je gaf mij je inzicht dat een medaille twee kanten kent

Later in de loop van jouw leven

Leerde ik ook

Je verdriet

Je tobben

Je teleurstelling

Je last en torsen

Kennen

En verantwoordelijk als ik was

Torste ik je last

Droeg ik

Je verdriet

Je tobben

Je teleurstelling

Op mijn schouders mee

Mogelijk ook de last

Van alle mensen

Voor jou

Tot ik 46 werd

En ik bij een diep inzicht

Besloot niet meer te torsen of de last te dragen

Waardoor ik jou oprecht dankbaar ben

Dat je mij het leven gaf

Met daarbij

Jouw vindingrijkheid in denken

Jouw mooie blik op mijn geboortegrond

Jouw boodschap dat elk mens telt

Jouw inzicht dat elke medaille twee kanten kent

2 gedachtes over “Je gaf mij het leven la la

  1. Lieve Vivian,Deze bespiegeling, een scharniermoment,een nieuw inzicht, een nieuwe geboorte voor jou. Bijzonder mooi!!Er voltrekt zich een nieuwe ruimte in je ZIJN. Ook de foto, niet eerder gezien. Het lijkt alsof daar reeds een verzet in je oogjes te bespeuren valt?  Zo pittig en vurig kijk je mama aan. LIEF! Het is eigenlijk onvoorstelbaar hoe hard een ieder hier moet ploeteren om een stapje verder te komen. Aanvaard wat je voelt, de stilte legt veel dingen bloot. Met de stilte komt de vrede.Liefs,Miek Verzonden vanaf mijn Samsung Galaxy-smartphone.

    Like

Geef een reactie op viviantevreden Reactie annuleren